Categoriearchief: Uit de wijkkrant

‘Ik verlang naar schoonheid in een wereld die lelijk is’

Kunstenaar en wijkbewoonster Thea Figee: “Ik wil mijn kunst inzetten voor Oekraïne”
Foto: Eric Westzaan

In een hoek van haar atelier ligt een verse prent te drogen, in de kleuren van de Oekraïense vlag. “Als kunstenaar heb ik niet veel geld om te doneren, maar ik kan wel mijn kunst inzetten.” Thea Figee wil de prent graag veilen om de opbrengst aan Giro 555 te geven. Zo kan ze haar gevoel over de oorlog omzetten in iets constructiefs.

Lees verder ‘Ik verlang naar schoonheid in een wereld die lelijk is’

Wie biedt voor Oekraïne?

Kunstenaar en wijkbewoonster Thea Figee heeft met gemende grafische technieken een kunstwerk vervaardigd dat zij graag wil veilen om de opbrengst te doneren aan Giro 555, voor Oekraïne. Zo hoopt ze haar gevoel over de oorlog te kunnen omzetten in iets constructiefs: “Het enige wat ik er als kunstenaar tegenover kan stellen is schoonheid.” Bieden kan tot 24 april.

Thea: “De steeds weer heftige beelden van de oorlog in Oekraïne, het machteloze en droevige gevoel vormden de aanleiding. Ik vertaalde de heftige emoties in de prent. Het is de eerste keer dat ik heel direct de kleuren van een vlag als uitgangspunt voor een kunstwerk neem. De prent is gemaakt in gemengde grafische technieken, gedrukt op 300 grams koperdrukpapier. De prent is deels op de etspers gedrukt en deels geschilderd met etsinkt. Het is een unicum. De vele lagen zijn kenmerkend voor mijn werk, dat nooit in een oplage ontstaat. Eigenlijk zijn het schilderijen op papier. De maat van de prent inclusief passe-partout en lijst is 70 x 80 cm. Ik geef de prent geen titel. De intensiteit van de kleurlagen en structuur zeggen genoeg. Normaal gesproken verkoop ik prenten van deze maat inclusief lijst in galeries voor €975,-. Voor dit doel pas ik het bedrag uiteraard aan.”

Je kunt bieden door Thea te mailen op theafigee@gmail.com of ga naar theafigee.nl. Iedere bieder krijgt persoonlijk antwoord.

Degene die de prent koopt krijgt een foto van het afschrift van de bank waarop staat dat het geld inderdaad naar 555 is gegaan. 

Rectificatie: in de krant staat de afbeelding de prent verkeerd, verticaal. Deze moet natuurlijk, zoals de Oekraïnse vlag, horizontaal zijn. Onze excuses.

Weg uit Wittevrouwen

Geschreven door Jasmine van Soest

Er was eens een meisje, ze woonde in Wittevrouwen, ze had het heel leuk met haar vriendinnen! Ze gaat over drie maanden naar haar nieuwe huis, want ze gaat verhuizen. Ze gaat over vijf maanden naar haar nieuwe school. Ze vindt het best wel spannend, maar ze houdt ook wel van wat nieuws uitproberen. Ze is benieuwd welke werkmethodes de nieuwe school heeft. Ze heeft gehoord dat de school een continurooster heeft, dus dat betekent dat de school elke dag om 14:15 uit is ook op woensdag. En iedereen moet waarschijnlijk op school lunchen, dat vindt ze niet heel leuk, want ze had erop verheugd om zelf naar haar nieuwe huis te lopen vanaf de school, maar dat kan dan helaas niet. Maar gelukkig is het nog niet zo ver! Ze denkt wel alvast aan haar nieuwe kamer, hoe ze die wil inrichten. Ze wil graag: led lights, een bureau, een nieuw bed, maar stiekem heeft ze al gehoord dat ze die sowieso krijgt voor haar verjaardag! De volgende dag gaat ze weer naar school, vandaag heeft ze haar spreekbeurt over de dolfijn! Aan het einde van de dag gaat ze met haar vriendinnen afspreken, ze gaat naar het Griftpark. Ze gaat in de avond bij Roberto een ijsje halen. De volgende dag is het al vrijdag. Dat is haar lievelingsdag, omdat ze dan aan het eind van de middag lekker weekend heeft. Ze mag in het weekend vaak wel wat later naar bed. Dat vindt ze leuk. Dan kan ze nog gezellig een programma kijken met haar ouders. Meestal wanneer haar ouders een tijd afspreken hoe laat ze naar bed moet dan vindt ze het niet leuk om naar bed te gaan, want dan vindt ze het juist zo leuk en dan moet ze al naar bed. Daarom probeert ze steeds te doen alsof ze de tijd niet door heeft. En dan mag ze niet bewegen anders merken haar ouders dat ze er nog is en dan denken ze van: nu moet ze echt naar bed. Ze wordt dan vaak boos! Maar ze moet vaak dan toch. Gelukkig is het morgen zondag. Dan kan ze lekker uitslapen en de hele dag haar onesie/chillpak aan. Ze gaat wel naar buiten in de middag en met haar buurmeisjes/jongens spelen! De volgende dag is er weer school. Ze heeft een rekentoets. Ze is een beetje zenuwachtig, maar de meester zegt dat dat niet hoeft. Dus dat stelt haar gerust. Wanneer ze klaar is met de toets gaat ze bekijken hoeveel foutjes ze heeft. En………….. JAAAAAA!!!!!! roept ze door de klas. Ze heeft nul foutjes! Ze heeft nu al zin in de volgende dag.

Wittevrouwen

Geschreven door Jette Salden

Wittevrouwen is een leuke buurt. Ik fiets er ook vaak doorheen. En dan valt het mij vaak op dat ik rommel op de grond zie liggen. En ik zie ook vaak bij een bankje rommel liggen. Maar bij een bankje staat ook bijna altijd een prullenbak. En als ik dan rommel bij de prullenbak zie dan snap ik niet waarom je het niet gewoon even in de prullenbak kan gooien. En ik zag laatst ook rommel op het schoolplein liggen en dan snap ik niet waarom je het dan op het schoolplein gooit. Daar spelen ook veel kinderen en prullenbakken zijn juist ervoor gemaakt dat je je rommel er juist in kan gooien. Want? Dieren die kunnen er aan dood gaan. Want? Als een vogeltje in een blikje vast komt te zitten dan kan hij er niet meer uit. En dan kan hij niet meer vliegen. Maar? Als je aan eten wilt komen dan moet je wel kunnen vliegen. En als je dan niet meer kunt vliegen dan gaan ze helaas dood. Dus ik zou het superfijn vinden als er wat minder troep in de wijk zou zijn. En mijn moeder heeft aan de gemeente ook zulke knijpers aangevraagd. Om rommel mee op te rapen. Dus als meer mensen zulke knijpers bij de gemeente zouden aanvragen?  En dan de wijk er mee zouden opruimen? Dan zou de wijk er ook een stuk schoner uit zou zien.